Aktualności

Ewangelia Św. Łukasza 23-24

Ewangelia Św. Łukasza 23-24

Fragment na dziś

EWANGELIA ŚW. ŁUKASZA

Rozdział 23

Luk 23:1 I całe ich zgromadzenie powstało, i poprowadzili go do Piłata.
Luk 23:2 I zaczęli go oskarżać, mówiąc: Stwierdziliśmy, że ten podburza nasz lud i wstrzymuje go od płacenia podatku cesarzowi, i powiada, że On sam jest Chrystusem, królem.
Luk 23:3 I zapytał go Piłat, mówiąc: To ty jesteś królem żydowskim? A On, odpowiadając, rzekł mu: To ty mówisz.
Luk 23:4 Piłat zaś rzekł do arcykapłanów i do tłumów: Żadnej winy w tym człowieku nie znajduję.
Luk 23:5 Oni natomiast obstawali przy tym i mówili: Podburza lud, nauczając po całej Judei, i to począwszy od Galilei, aż dotąd.
Luk 23:6 Piłat zaś, usłyszawszy to, pytał, czy człowiek ten jest Galilejczykiem,
Luk 23:7 A dowiedziawszy się, że jest poddanym Heroda, odesłał go do Heroda, który w tych dniach był właśnie w Jerozolimie.
Luk 23:8 Herod tedy, ujrzawszy Jezusa, bardzo się ucieszył, gdyż od dłuższego już czasu pragnął go zobaczyć, ponieważ słyszał o nim i spodziewał się ujrzeć jakiś cud przez niego dokonany.
Luk 23:9 Wypytywał go więc wieloma słowy, lecz Ten nic mu nie odpowiadał.
Luk 23:10 A byli przy tym obecni arcykapłani i uczeni w Piśmie, gwałtownie go oskarżając.
Luk 23:11 Wtedy Herod z żołnierstwem swoim sponiewierał go i wydrwił, kazał go przybrać we wspaniałą szatę i odesłał z powrotem do Piłata.
Luk 23:12 I stali się Herod i Piłat tego dnia przyjaciółmi; poprzednio bowiem byli sobie wrogami.
Luk 23:13 A Piłat, zwoławszy arcykapłanów i przełożonych i lud,
Luk 23:14 Rzekł do nich: Przyprowadziliście do mnie tego człowieka jako podżegacza ludu, a tymczasem ja, przesłuchawszy go wobec was, nie znalazłem w tym człowieku żadnej z tych win, które mu przypisujecie.
Luk 23:15 A Herod także nie; odesłał go bowiem z powrotem do nas. I oto nie popełnił on niczego, czym by na śmierć zasłużył.
Luk 23:16 Każę go więc wychłostać i wypuszczę.
Luk 23:17 A miał obowiązek wypuszczać im jednego w związku z ich świętem.
Luk 23:18 Zakrzyknęli więc wszyscy razem tymi słowy: Strać tego, a wypuść nam Barabasza.
Luk 23:19 A ten został wtrącony do więzienia z powodu wywołanego w mieście rozruchu i zabójstwa.
Luk 23:20 A Piłat ponownie przemówił do nich, chcąc uwolnić Jezusa.
Luk 23:21 Lecz oni wołali głośno tymi słowy: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go.
Luk 23:22 Wtedy on po raz trzeci odezwał się do nich: Cóż złego Ten uczynił? Niczego, czym by na śmierć zasłużył, w nim nie znalazłem. Każę go więc wychłostać i wypuszczę.
Luk 23:23 Oni zaś nalegali głosem wielkim, domagając się jego ukrzyżowania; a krzyki ich wzmagały się.
Luk 23:24 Więc Piłat rozstrzygnął, że ma się stać według ich żądania.
Luk 23:25 Kazał wypuścić tego, którego oni zażądali, a który został wtrącony do więzienia za rozruch i zabójstwo, Jezusa zaś zdał na ich wolę.
Luk 23:26 A gdy go prowadzili, zatrzymali niejakiego Szymona Cyrenejczyka, który szedł z pola, i włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem.
Luk 23:27 A szła za nim liczna rzesza ludu i niewiast, które biadały i płakały nad nim.
Luk 23:28 Jezus zaś, zwróciwszy się do nich, rzekł: Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade mną; lecz płaczcie nad sobą i nad dziećmi swoimi,
Luk 23:29 Bo oto idą dni, kiedy mówić będą: Błogosławione niepłodne i łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły.
Luk 23:30 Wtedy zaczną mówić do gór: Padnijcie na nas! A do pagórków: Przykryjcie nas!
Luk 23:31 Gdyż, jeśli się to na zielonym drzewie dzieje, co będzie na suchym?
Luk 23:32 A prowadzono także dwóch innych złoczyńców, by ich razem z nim zgładzić.
Luk 23:33 A gdy przyszli na miejsce, zwane Trupią Czaszką, ukrzyżowali go tam, także i złoczyńców, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy.
Luk 23:34 A Jezus rzekł: Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią. A przy dzieleniu się jego szatami rzucali losy.
Luk 23:35 A lud stał i przyglądał się. Przełożeni zaś naśmiewali się, mówiąc: Innych ratował, niechże ratuje samego siebie, jeżeli jest Chrystusem Bożym, tym wybranym.
Luk 23:36 Szydzili z niego także i żołnierze, podchodząc doń i podając mu ocet,
Luk 23:37 I mówiąc: Jeżeli Ty jesteś królem żydowskim, ratuj samego siebie.
Luk 23:38 Był też i napis nad nim: Ten jest królem żydowskim.
Luk 23:39 Tedy jeden z zawieszonych złoczyńców urągał mu, mówiąc: Czy nie Ty jesteś Chrystusem? Ratuj siebie i nas.
Luk 23:40 Drugi natomiast, odezwawszy się, zgromił tamtego tymi słowy: Czy ty się Boga nie boisz, choć taki sam wyrok ciąży na tobie?
Luk 23:41 Na nas co prawda sprawiedliwie, gdyż słuszną ponosimy karę za to, co uczyniliśmy, Ten zaś nic złego nie uczynił.
Luk 23:42 I rzekł: Jezu, wspomnij na mnie, gdy wejdziesz do Królestwa swego.
Luk 23:43 I rzekł mu: Zaprawdę powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju
Luk 23:44 A była już mniej więcej godzina szósta i ciemność zaległa całą ziemię aż do godziny dziewiątej,
Luk 23:45 Gdy zaćmiło się słońce; i rozdarła się zasłona świątyni na dwoje.
Luk 23:46 A Jezus, zawoławszy wielkim głosem, rzekł: Ojcze, w ręce twoje polecam ducha mego. I powiedziawszy to, skonał.
Luk 23:47 Wtedy setnik, ujrzawszy, co zaszło, oddał chwałę Bogu, powiadając: Zaiste, człowiek ten był sprawiedliwy.
Luk 23:48 A wszystkie te rzesze, które się zeszły na to widowisko, ujrzawszy to, co się stało, bijąc się w piersi, zawracały.
Luk 23:49 Wszyscy zaś jego znajomi, stali opodal, również niewiasty, które towarzyszyły mu do Galilei, widziały to.
Luk 23:50 A oto mąż imieniem Józef, członek Rady, mąż dobry i sprawiedliwy,
Luk 23:51 Z żydowskiego miasta Arimatia, który się nie zgadzał z postanowieniem Rady i z ich postępkiem, i oczekiwał Królestwa Bożego,
Luk 23:52 Przyszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa.
Luk 23:53 I zdjąwszy je, obwinął w prześcieradło i złożył w grobowcu w skale, gdzie nikt jeszcze nie leżał.
Luk 23:54 A był to dzień Przygotowania i nastawał sabat.
Luk 23:55 A szły też za nim niewiasty, które razem z Jezusem przybyły z Galilei i widziały grób oraz jak składano ciało jego;
Luk 23:56 Powróciwszy zaś przygotowały wonności i maści. Przez sabat zaś odpoczywały według przykazania.

Rozdział 24

Luk 24:1 A pierwszego dnia tygodnia, wczesnym rankiem, przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały.
Luk 24:2 I zastały kamień odwalony od grobowca.
Luk 24:3 A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa.
Luk 24:4 Gdy były z tego powodu zakłopotane, stało się, że oto dwaj mężowie przystąpili do nich w lśniących szatach.
Luk 24:5 A gdy się zatrwożyły i schyliły twarze ku ziemi, oni rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?
Luk 24:6 Nie ma go tu, ale wstał z martwych. Wspomnijcie, jak mówił wam, będąc jeszcze w Galilei,
Luk 24:7 Że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i musi być ukrzyżowany, a dnia trzeciego powstać.
Luk 24:8 I wspomniały na jego słowa.
Luk 24:9 I zawróciwszy od grobowca, doniosły o tym jedenastu i wszystkim pozostałym.
Luk 24:10 A były to Maria Magdalena i Joanna, i Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom.
Luk 24:11 Lecz słowa te wydały im się niczym baśnie, i nie dawali im wiary.
Luk 24:12 Piotr zaś, wstawszy, pobiegł do grobu i nachyliwszy się, ujrzał jedynie leżące prześcieradła, i odszedł do siebie, dziwiąc się temu, co się stało.
Luk 24:13 I oto tego samego dnia dwaj z nich szli do miasteczka zwanego Emaus, które było oddalone o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.
Luk 24:14 I rozmawiali z sobą o tych wszystkich wydarzeniach.
Luk 24:15 A gdy tak rozmawiali i nawzajem się pytali, sam Jezus, przybliżywszy się szedł z nimi.
Luk 24:16 Lecz oczy ich były zasłonięte, tak że go poznać nie mogli.
Luk 24:17 I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, idąc, prowadzicie z sobą? I przystanęli przygnębieni.
Luk 24:18 A odpowiadając jeden, imieniem Kleopas, rzekł do niego: Czyś Ty jedyny pątnik w Jerozolimie, który nie wie, co się w niej w tych dniach stało?
Luk 24:19 Rzekł im: Co? Oni zaś odpowiedzieli mu: Z Jezusem Nazareńskim, który był mężem, prorokiem mocarnym w czynie i w słowie przed Bogiem i wszystkim ludem,
Luk 24:20 Jak arcykapłani i zwierzchnicy nasi wydali na niego wyrok śmierci i ukrzyżowali go.
Luk 24:21 A myśmy się spodziewali, że On odkupi Izraela, lecz po tym wszystkim już dziś trzeci dzień, jak się to stało.
Luk 24:22 Lecz i niektóre nasze niewiasty, które były wczesnym rankiem u grobu, wprawiły nas w zdumienie,
Luk 24:23 Bo nie znalazłszy jego ciała, przyszły mówiąc, że miały widzenie aniołów, powiadających, iż On żyje.
Luk 24:24 Toteż niektórzy z tych, który byli z nami, poszli do grobu i zastali to tak, jak mówiły niewiasty, lecz jego nie widzieli.
Luk 24:25 A On rzekł do nich: O głupi i gnuśnego serca, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy.
Luk 24:26 Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały?
Luk 24:27 I począwszy od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co o nim było napisane we wszystkich Pismach.
Luk 24:28 I zbliżyli się do miasteczka, do którego zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej.
Luk 24:29 I przymusili go, by został, mówiąc: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił. I wstąpił, by zostać z nimi.
Luk 24:30 A gdy zasiadł z nimi przy stole, wziąwszy chleb, pobłogosławił i rozłamawszy, podawał im.
Luk 24:31 Wtedy otworzyły się ich oczy i poznali go. Lecz znikł sprzed ich oczu.
Luk 24:32 I rzekli do siebie: Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i Pisma przed nami otwierał?
Luk 24:33 I wstawszy tejże godziny, powrócili do Jerozolimy i znaleźli zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli,
Luk 24:34 Mówiących: Wstał Pan prawdziwie i ukazał się Szymonowi.
Luk 24:35 A oni też opowiedzieli o tym, co zaszło w drodze i jak go poznali po łamaniu chleba.
Luk 24:36 A gdy to mówili, On sam stanął wśród nich i rzekł im: Pokój wam!
Luk 24:37 Wtedy zatrwożyli się i pełni lęku mniemali, że widzą ducha.
Luk 24:38 Lecz On rzekł im: Czemu jesteście zatrwożeni i czemu wątpliwości budzą się w waszych sercach?
Luk 24:39 Spójrzcie na ręce moje i nogi moje, że to Ja jestem. Dotknijcie mnie i patrzcie: Wszak duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam.
Luk 24:40 A gdy to powiedział, pokazał im ręce i nogi.
Luk 24:41 Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli z radości i dziwili się, rzekł im: Macie tu co do jedzenia?
Luk 24:42 A oni podali mu kawałek ryby pieczonej i plaster miodu.
Luk 24:43 A On wziął i jadł przy nich.
Luk 24:44 Potem rzekł do nich: To są moje słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że się musi spełnić wszystko, co jest napisane o mnie w zakonie Mojżesza i u proroków, i w Psalmach.
Luk 24:45 Wtedy otworzył im umysły, aby mogli zrozumieć Pisma.
Luk 24:46 I rzekł im: Jest napisane, że Chrystus miał cierpieć i trzeciego dnia zmartwychwstać
Luk 24:47 I że, począwszy od Jerozolimy, w imię jego ma być głoszone wszystkim narodom upamiętanie dla odpuszczenia grzechów.
Luk 24:48 Wy jesteście świadkami tego.
Luk 24:49 A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości.
Luk 24:50 I wywiódł ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje, błogosławił ich.
Luk 24:51 I stało się, gdy ich błogosławił, że rozstał się z nimi.
Luk 24:52 A oni wrócili do Jerozolimy z wielką radością.
Luk 24:53 I byli zawsze w świątyni, chwaląc Boga.