Aktualności

Ewangelia Św. Łukasza 3-4

Ewangelia Św. Łukasza 3-4

Fragment na dziś

EWANGELIA ŚW. ŁUKASZA

Rozdział 3

Luk 3:1 W piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza, gdy namiestnikiem Judei był Poncjusz Piłat, tetrarchą galilejskim Herod, tetrarchą iturejskim i trachonickim Filip, brat jego, a tetrarchą abileńskim Lizaniasz,
Luk 3:2 Za arcykapłanów Annasza i Kaifasza doszło Słowo Boże Jana, syna Zachariasza, na pustyni.
Luk 3:3 I przeszedł całą krainę nadjordańską, głosząc chrzest upamiętania na odpuszczenie grzechów,
Luk 3:4 Jak było napisane w księdze mów proroka Izajasza: Głos wołającego na pustyni: Gotujcie drogę Pańską, prostujcie ścieżki jego.
Luk 3:5 Każdy padół niech będzie wypełniony, a każda góra i pagórek zniesione, drogi krzywe wyprostowane, a nierówne wygładzone.
Luk 3:6 I ujrzą wszyscy ludzie zbawienie Boże.
Luk 3:7 Mówił więc do tłumów, które przychodziły, aby się dać ochrzcić przez niego: Plemię żmijowe, któż wam poddał myśl, aby uciekać przed przyszłym gniewem?
Luk 3:8 Wydawajcie więc owoce godne upamiętania. A nie próbujcie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi.
Luk 3:9 A już i siekiera do korzenia drzew jest przyłożona; wszelkie więc drzewo, które nie wydaje owocu dobrego, zostaje wycięte i w ogień wrzucone.
Luk 3:10 I pytały go tłumy: Cóż więc mamy czynić?
Luk 3:11 A on odpowiadając, rzekł im: Kto ma dwie suknie, niechaj da temu, który nie ma, a kto ma żywność, niech uczyni podobnie.
Luk 3:12 Przychodzili też celnicy, by dać się ochrzcić, i mówili do niego: Nauczycielu, co mamy czynić?
Luk 3:13 On zaś rzekł do nich: Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co dla was ustalono.
Luk 3:14 Pytali go też żołnierze, mówiąc: A my co mamy czynić? I rzekł im: Na nikim nic nie wymuszajcie ani nie oskarżajcie fałszywie dla zysku, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie.
Luk 3:15 Gdy zaś lud oczekiwał i wszyscy w sercach swych rozważali, czy też Jan nie jest Chrystusem,
Luk 3:16 Sam Jan odpowiedział wszystkim, mówiąc: Ja chrzczę was wodą, lecz przychodzi mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów jego; On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem.
Luk 3:17 W ręku jego wiejadło, by oczyścić klepisko swoje i zebrać pszenicę do spichlerza swego, lecz plewy spali w ogniu nieugaszonym.
Luk 3:18 Wiele też innych dał napomnień i zwiastował ludowi dobrą nowinę.
Luk 3:19 A tetrarcha Herod, strofowany przez niego z powodu Herodiady, żony brata swego, i z powodu innych złych uczynków, jakie popełnił,
Luk 3:20 Przydał do wszystkiego i to, że wtrącił Jana do więzienia.
Luk 3:21 A gdy wszystek lud przyjmował chrzest i gdy Jezus został ochrzczony i modlił się, otworzyło się niebo
Luk 3:22 I zstąpił na niego Duch Święty w postaci cielesnej jak gołębica, i odezwał się głos z nieba: Tyś jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem.
Luk 3:23 A Jezus, rozpoczynając działalność, miał lat około trzydziestu, a był jak mniemano, synem Józefa, syna Helego,
Luk 3:24 Syna Mattata, syna Lewiego, syna Melchiego, syna Jannaja, syna Józefa,
Luk 3:25 Syna Matatiasza, syna Amosa, syna Nahuma, syna Hesliego, syna Naggaja,
Luk 3:26 Syna Mahata, syna Mattatiasza, syna Semeja, syna Josecha, syna Jody,
Luk 3:27 Syna Joanana, syna Rezy, syna Zorobabela, syna Salatiela, syna Neriego,
Luk 3:28 Syna Melchiego, syna Addy, syna Kosama, syna Elmadama, syna Hera,
Luk 3:29 Syna Jozuego, syna Eliezera, syna Joryma, syna Mattata, syna Lewiego,
Luk 3:30 Syna Symeona, syna Judy, syna Józefa, syna Jonama, syna Eliakima,
Luk 3:31 Syna Melei, syna Menny, syna Mattaty, syna Natana, syna Dawida,
Luk 3:32 Syna Jessego, syna Obeda, syna Booza, syna Sali, syna Naasona,
Luk 3:33 Syna Aminadaba, syna Admina, syna Arniego, syna Esroma, syna Faresa, syna Judy,
Luk 3:34 Syna Jakuba, syna Izaaka, syna Abrahama, syna Tarego, syna Nachora,
Luk 3:35 Syna Seruga, syna Ragua, syna Faleka, syna Chebera syna Szelacha,
Luk 3:36 Syna Kainama, syna Arpachszada, syna Sema, syna Noego, syna Lamecha,
Luk 3:37 Syna Metuszelacha, syna Henocha, syna Jareda, syna Malaleela, syna Kainama,
Luk 3:38 Syna Enosza, syna Seta, syna Adama, który był Boży.

Rozdział 4

Luk 4:1 A Jezus, pełen Ducha Świętego, powrócił znad Jordanu i był wodzony w mocy Ducha po pustyni,
Luk 4:2 I przez czterdzieści dni kuszony przez diabła. W dniach tych nic nie jadł, a gdy one przeminęły, poczuł głód.
Luk 4:3 I rzekł do niego diabeł: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz kamieniowi temu, aby się stał chlebem.
Luk 4:4 A Jezus mu odpowiedział: Napisano: Nie samym chlebem człowiek żyć będzie.
Luk 4:5 I wyprowadził go na górę, i pokazał mu wszystkie królestwa świata w mgnieniu oka.
Luk 4:6 I rzekł do niego diabeł: Dam ci tę całą władzę i chwałę ich, ponieważ została mi przekazana, i daję ją, komu chcę.
Luk 4:7 Jeśli więc Ty oddasz mi pokłon, cała ona twoja będzie.
Luk 4:8 A odpowiadając Jezus rzekł mu: Albowiem napisano: Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu będziesz służył.
Luk 4:9 Potem zaprowadził go do Jerozolimy i postawił go na szczycie świątyni i rzekł do niego: Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół;
Luk 4:10 Napisano bowiem: Aniołom swoim przykaże o tobie, aby cię strzegli,
Luk 4:11 I na rękach nosić cię będą, abyś nie uraził o kamień nogi swojej.
Luk 4:12 A Jezus, odpowiadając, rzekł mu: Powiedziano: Nie będziesz kusił Pana, Boga swego.
Luk 4:13 A gdy dokończył diabeł kuszenia, odstąpił od niego do pewnego czasu.
Luk 4:14 I powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei, a wieść o nim rozeszła się po całej okolicznej krainie.
Luk 4:15 On sam zaś nauczał w ich synagogach, sławiony przez wszystkich.
Luk 4:16 I przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, i wszedł według zwyczaju swego w dzień sabatu do synagogi, i powstał, aby czytać.
Luk 4:17 I podano mu księgę proroka Izajasza, a otworzywszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:
Luk 4:18 Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność,
Luk 4:19 Abym zwiastował miłościwy rok Pana.
Luk 4:20 I zamknąwszy księgę, oddał ją słudze i usiadł. A oczy wszystkich w synagodze były w niego wpatrzone.
Luk 4:21 Zaczął tedy mówić do nich: Dziś wypełniło się to Pismo w uszach waszych.
Luk 4:22 I wszyscy przyświadczali mu, i dziwili się słowom łaski, które wychodziły z ust jego, i mówili: Czyż ten nie jest synem Józefa?
Luk 4:23 I rzekł do nich: Zapewne powiecie mi owo przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie. Dokonaj także tutaj, w ojczyźnie swojej, tych wielkich rzeczy, które, jak słyszeliśmy, wydarzyły się w Kafarnaum.
Luk 4:24 I rzekł: Zaprawdę powiadam wam, iż żaden prorok nie jest uznawany w ojczyźnie swojej.
Luk 4:25 Prawdziwie zaś mówię wam: Wiele było wdów w Izraelu w czasach Eliasza, kiedy niebo było zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak iż był wielki głód na całej ziemi,
Luk 4:26 A do żadnej z nich nie został posłany Eliasz, tylko do wdowy w Sarepcie Sydońskiej.
Luk 4:27 I było wielu trędowatych w Izraelu za Elizeusza, proroka, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Naaman Syryjczyk.
Luk 4:28 I wszyscy w synagodze, słysząc to, zawrzeli gniewem
Luk 4:29 I powstawszy wypchnęli go z miasta, i wywiedli go aż na szczyt góry, na której miasto ich było zbudowane, aby go w dół strącić.
Luk 4:30 Lecz On przeszedł przez środek ich i oddalił się.
Luk 4:31 I zstąpił do Kafarnaum, miasta galilejskiego. I nauczał ich w sabaty.
Luk 4:32 I zdumiewali się nad nauką jego, ponieważ przemawiał z mocą.
Luk 4:33 A w synagodze był człowiek, opętany przez ducha nieczystego, który zawołał głośno:
Luk 4:34 Ach, cóż mamy z tobą, Jezusie Nazareński? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem kim Ty jesteś, Święty Boży.
Luk 4:35 A Jezus zgromił go, mówiąc: Zamilknij i wyjdź z niego! A demon rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządziwszy mu żadnej szkody.
Luk 4:36 I zdumienie ogarnęło wszystkich, i mówili między sobą: Cóż to za mowa, że mając władzę i moc nakazuje duchom nieczystym, a wychodzą?
Luk 4:37 I rozchodziła się wieść o nim po wszystkich miejscowościach okolicznej krainy.
Luk 4:38 A wyszedłszy z synagogi, wstąpił do domu Szymona. A teściowa Szymona miała wielką gorączkę i wstawiali się u niego za nią.
Luk 4:39 I stanąwszy nad nią, zgromił gorączkę, i ta opuściła ją. I zaraz wstawszy, usługiwała im.
Luk 4:40 A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli u siebie chorych, złożonych różnymi chorobami, przyprowadzili ich do niego. On zaś kładł na każdego z nich ręce i uzdrawiał ich.
Luk 4:41 Wychodziły też z wielu demony, które krzyczały i mówiły: Ty jesteś Synem Bożym. A On gromił je i nie pozwalał im mówić, bo one wiedziały, iż On jest Chrystusem.
Luk 4:42 A gdy nastał wieczór, wyszedł stamtąd i udał się na pustkowie. A tłumy szukały go i doszły aż do niego, i zatrzymały go, by nie odchodził od nich.
Luk 4:43 On zaś rzekł do nich: Muszę i w innych miastach zwiastować dobrą nowinę o Królestwie Bożym, gdyż na to zostałem posłany.
Luk 4:44 I kazał w synagogach galilejskich.