Aktualności

Księga Joba 37-42

Księga Joba 37-42

Fragment na dziś

KSIĘGA JOBA

Rozdział 37

Job 37:1 Zaiste, dlatego drży moje serce i skacze ze swojego miejsca.
Job 37:2 Słuchajcie pilnie grzmotu jego głosu i pomruku, który wychodzi z jego ust!
Job 37:3 Wypuszcza go pod całym niebem, a jego światło sięga do krańców ziemi.
Job 37:4 Za nim huczy grzmot, grzmi swym potężnym głosem, a gdy się słyszy jego głos, nie powstrzymuje błyskawic.
Job 37:5 Bóg przedziwnie grzmi swoim głosem, czyni wielkie rzeczy, których nie rozumiemy.
Job 37:6 Bo do śniegu mówi: Padaj na ziemię! do deszczu i ulewy: Padajcie rzęsiście!
Job 37:7 Pieczętuje rękę każdego człowieka, aby wszyscy ludzie znali jego dzieło.
Job 37:8 Wtedy zwierzęta wchodzą do kryjówek i kładą się w swych legowiskach.
Job 37:9 Z komory południa wychodzi huragan, a od wiatrów północnych mróz.
Job 37:10 Od tchnienia Bożego powstaje lód, a szerokie wody zamarzają.
Job 37:11 Obciąża chmury gradem i swoją błyskawicą rozpędza obłoki,
Job 37:12 Które kieruje dokąd chce, aby czyniły wszystko, co im każe, na całej powierzchni ziemskiej,
Job 37:13 Albo jako rózgę karzącą, albo jako błogosławieństwo dla swojej ziemi, albo zsyła je w dowód swojej łaski.
Job 37:14 Słuchaj tego, Jobie, zastanów się i rozważ cuda Boże!
Job 37:15 Czy wiesz, jakie zadanie Bóg im wyznacza i jak każe zabłysnąć światłu swego obłoku?
Job 37:16 Czy wiesz coś o unoszeniu się chmur, o cudach tego, który jest doskonały w mądrości?
Job 37:17 Ty, którego szaty się rozgrzewają, gdy ziemia odpoczywa pod wiatrem południa?
Job 37:18 Czy potrafisz tak jak On rozpostrzeć sklepienie niebios, które jest mocne jak lustro polerowane?
Job 37:19 Poucz nas, co mu mamy powiedzieć, bo nic nie możemy przytoczyć z powodu ciemnoty!
Job 37:20 Czy należy mu powiedzieć, że chcę mówić? Czy żądał kto własnej zguby?
Job 37:21 Czasem nie widzi się światła słonecznego, gdyż zaciemniły je obłoki, lecz gdy powieje wiatr i rozprasza je,
Job 37:22 Z północy zjawia się złocisty blask, Boga otacza przerażająca jasność.
Job 37:23 Wszechmocny jest niedostępny, jest potężny siłą i bogaty w sprawiedliwość, ale nie podepcze prawa.
Job 37:24 Dlatego niechże boją się go ludzie; wszakże On nie zważa na tych, którzy o swojej mądrości wiele myślą.

Rozdział 38

Job 38:1 Potem Pan odpowiedział Jobowi spośród zawieruchy i rzekł:
Job 38:2 Któż to zaciemnia mój plan słowami bezmyślnymi?
Job 38:3 Przepasz jako mąż swoje biodra, będę cię pytał, a ty mnie pouczysz.
Job 38:4 Gdzie byłeś, gdy zakładałem ziemię? Powiedz, jeśli wiesz i rozumiesz.
Job 38:5 Kto wyznaczył jej rozmiary? Czy wiesz? Albo kto rozciągnął nad nią sznur mierniczy?
Job 38:6 Na czym są osadzone jej filary albo kto założył jej kamień węgielny?
Job 38:7 Gdy gwiazdy poranne chórem radośnie się odezwały i okrzyk wydali wszyscy synowie Boży?
Job 38:8 Kto zamknął morze drzwiami, gdy pieniąc się, wyszło z łona,
Job 38:9 Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a ciemne chmury jego pieluszkami,
Job 38:10 Gdy wyznaczyłem mu moją granicę i założyłem zawory i bramy,
Job 38:11 Mówiąc: Dotąd dojdziesz, lecz nie dalej! I tu zatrzymają się twe wzdęte fale!
Job 38:12 Czy kiedykolwiek, odkąd żyjesz, powołałeś świt, a zorzy wskazałeś jej miejsce,
Job 38:13 Aby ogarnęła krańce ziemi, z której bezbożni zostaną strząśnięci?
Job 38:14 Aby się odmieniła jak glina pod pieczęcią i przyjmowała barwę jak odzienie,
Job 38:15 Aby bezbożni byli pozbawieni światła, a podniesione ramię zostało złamane?
Job 38:16 Czy dotarłeś aż do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie toni?
Job 38:17 Czy otworzyły się przed tobą bramy śmierci i widziałeś bramy mroków?
Job 38:18 Czy ogarnąłeś rozumem rozmiary ziemi? Powiedz, jeżeli to wszystko wiesz!
Job 38:19 Którędy prowadzi droga tam, gdzie przebywa światłość, a gdzie jest miejsce ciemności,
Job 38:20 Abyś ją zaprowadził do jej obszaru i mógł rozpoznać ścieżki do jej domu?
Job 38:21 Ty to wiesz, bo urodziłeś się wtedy i wielka jest liczba twoich dni.
Job 38:22 Czy dotarłeś aż do składów śniegu albo widziałeś składy gradu,
Job 38:23 Który przechowuję na czas ucisku, na dzień walki i bitwy?
Job 38:24 Którędy prowadzi droga tam, gdzie się dzieli światłość, skąd wiatr wschodni rozchodzi się po ziemi?
Job 38:25 Kto wyrąbał chodnik dla ulewy i wyznaczył drogę piorunowi,
Job 38:26 Aby zesłać deszcz na ziemię nie zamieszkaną, na pustynię bezludną,
Job 38:27 Aby obficie nawodnić miejsca puste i opuszczone i rozkrzewić zieloną trawę?
Job 38:28 Czy deszcz ma ojca, a kto zrodził krople rosy?
Job 38:29 Z czyjego łona wychodzi mróz, a kto zrodził szron niebieski?
Job 38:30 Wody twardnieją jak kamień, a powierzchnia toni tężeje.
Job 38:31 Czy możesz związać pęk Plejad albo rozluźnić pasek Oriona?
Job 38:32 Czy możesz wyprowadzić gwiazdy Zodiaku w czasie właściwym i wyprowadzić Niedźwiedzicę z jej młodymi?
Job 38:33 Czy znasz porządek nieba albo czy możesz ustanowić jego władztwo na ziemi?
Job 38:34 Czy potrafisz podnieść swój głos ku chmurom, aby cię okrył nawał wód?
Job 38:35 Czy możesz wypuścić błyskawice, aby poszły i rzekły do ciebie: Oto jesteśmy!?
Job 38:36 Kto nadał wałom obłoków wróżebne znaczenie albo kto łunie niebieskiej wymowę proroczą?
Job 38:37 Kto zdoła dokładnie zliczyć obłoki, a kto potrafi wylać łagwie niebieskie,
Job 38:38 Gdy gruda jest twarda jak odlew, a bryły przylegają do siebie?
Job 38:39 Czy ty dostarczasz łupu dla lwicy i zaspokajasz głód lwiąt,
Job 38:40 Gdy się tulą w jaskiniach i leżą w gęstwinie na czatach?
Job 38:41 Kto przygotowuje krukowi pokarm, gdy jego pisklęta wołają do Boga i tułają się bez pożywienia?

Rozdział 39

Job 39:1 Czy znasz porę, kiedy kozice skalne rodzą, czy pilnujesz czasu rodzenia łań?
Job 39:2 Czy możesz zliczyć miesiące, kiedy donaszają i znasz czas ich miotu?
Job 39:3 Przykucają, by ich młode przebić się mogły i pozbywają się swych bólów,
Job 39:4 A gdy ich młode nabierają sił, wzrastają na otwartym polu, odchodzą i już nie wracają do nich.
Job 39:5 Kto wypuścił wolno dzikiego osła i kto rozwiązał pęta muła,
Job 39:6 Któremu przeznaczyłem step na dom, a słoną krainę na mieszkanie?
Job 39:7 Kpi sobie ze zgiełku miasta i nie słyszy wrzasku poganiacza.
Job 39:8 Przebiega góry za paszą, szukając wszelkiej zieleni.
Job 39:9 Czy zechce ci służyć bawół albo czy przenocuje u twego żłobu?
Job 39:10 Czy możesz powrozem przywiązać bawoła do bruzdy albo czy będzie bronował za tobą zagony?
Job 39:11 Czy na nim polegasz, że ma dużo siły, i chcesz mu powierzyć swój trud?
Job 39:12 Czy możesz mu zawierzyć, że zwiezie ci zbiory i sprowadzi je do twojego gumna?
Job 39:13 Strusica radośnie bije skrzydłami, lecz czy są to skrzydła i pióra bociana?
Job 39:14 Znosi ona na ziemi swoje jaja i wygrzewa je w piasku,
Job 39:15 A nie pamięta o tym, że może je zgnieść nogą, a dzikie zwierzę je zdeptać.
Job 39:16 Twardo postępuje ze swymi młodymi, jakby nie były jej; nie martwi się, że jej trud jest daremny,
Job 39:17 Gdyż Bóg pozbawił ja mądrości i nie udzielił jej rozumu.
Job 39:18 Gdy spłoszona unosi się wysoko, szydzi z konia i jego jeźdźca.
Job 39:19 Czy ty dajesz koniowi siłę, odziewasz jego kark w grzywę?
Job 39:20 Czy każesz mu podskakiwać jak szarańcza? Jego dumne rżenie sieje postrach.
Job 39:21 Drze kopytami ziemię, dumny ze swej siły, wybiega na spotkanie zbrojnych.
Job 39:22 Drwi z trwogi i nie lęka się, i nie ustępuje przed mieczem.
Job 39:23 Na nim chrzęści kołczan, błyszczy oszczep i dzida.
Job 39:24 Wśród zgiełku i hałasu pochłania przestrzeń i na głos trąby nie ustoi spokojnie.
Job 39:25 Ilekroć zabrzmi trąba, zarży: Iha! i z daleka wyczuwa bitwę, gromki głos dowódców i okrzyk wojenny.
Job 39:26 Czy mocą twojego rozumu wzbija się jastrząb i rozciąga swoje skrzydła ku południowi?
Job 39:27 Czy na twój rozkaz wznosi się orzeł i ściele wysoko swoje gniazdo?
Job 39:28 Na skale mieszka i nocuje na iglicach skalnych i stromych wierzchołkach.
Job 39:29 Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy patrzą daleko.
Job 39:30 Jego pisklęta chciwie piją krew; a jest wszędzie tam, gdzie są zabici.

Rozdział 40

Job 40:1 A Pan zwrócił się do Joba i rzekł:
Job 40:2 Czy ten, kto spiera się z Wszechmocnym, będzie trwał w uporze? Niech oskarżyciel Boga odpowie!
Job 40:3 Wtedy Job odpowiedział Panu i rzekł:
Job 40:4 Otom ja nędzny, cóż ci odpowiem? Swoją rękę kładę na ustach.
Job 40:5 Raz mówiłem i już nie będę; drugi raz i już nie powtórzę.
Job 40:6 Wtedy Pan ponownie odpowiedział Jobowi spośród nawałnicy i rzekł:
Job 40:7 Nuże, przepasz swoje biodra jak mąż; będę ciebie pytał, a ty mnie poucz!
Job 40:8 Czy chcesz rzeczywiście podważyć moją sprawiedliwość, pomówić mnie o krzywdę, aby okazać, że masz słuszność?
Job 40:9 Czy jesteś mocny jak Bóg i możesz jak On zagrzmieć głosem?
Job 40:10 Przyozdób się w majestat i we wzniosłość, przywdziej chwałę i dostojeństwo!
Job 40:11 Rozlej wybuchy swojego gniewu, spójrz na każdego pysznego i poniż go!
Job 40:12 Spójrz na każdego pysznego i upokórz go, a skrusz bezbożnych na ich miejscu!
Job 40:13 Wszystkich razem zagrzeb w prochu, zamknij ich oblicza w ukryciu!
Job 40:14 Wtedy i ja ci wyznam, że twoja prawica może cię wybawić.
Job 40:15 Oto hipopotam, którego stworzyłem jak i ciebie, żywi się trawą jak wół.
Job 40:16 Lecz patrz, jaka siła w jego biodrach i jaka moc w mięśniach jego cielska!
Job 40:17 Swój ogon wypręża jak cedr, ścięgna ud jego są mocno splecione,
Job 40:18 Jego kości niby rury miedziane, jego członki jak drągi żelazne.
Job 40:19 Jest on przedniejszym z dzieł Bożych; jego Stwórca zaopatrzył go w miecz.
Job 40:20 Góry, gdzie igrają wszystkie dzikie zwierzęta, dostarczają mu paszy.
Job 40:21 Wyleguje się pod krzewami lotosu, w ukryciu trzciny i bagna.
Job 40:22 Krzewy lotosu osłaniają go cieniem, otaczają go wierzby nad potokiem.
Job 40:23 Oto, gdy rzeka wzbiera, nie płoszy się; jest spokojny, choćby Jordan wpadł do jego paszczy.
Job 40:24 Czy można go wyciągnąć hakami albo przekłuć kołkiem jego nozdrza?
Job 40:25 Czy krokodyla zdołasz złapać na wędkę albo powrozem skrępować jego język?
Job 40:26 Czy przewleczesz kolce przez jego nozdrza albo hakiem przebijesz jego szczęki?
Job 40:27 Czy zwróci się do ciebie z żarliwymi prośbami, przemówi do ciebie słodkimi słowami?
Job 40:28 Czy zawrze z tobą przymierze, abyś go przyjął na zawsze jako sługę?
Job 40:29 Czy możesz z nim poigrać jak z ptaszkiem i uwiązać go jako zabawkę dla swych córek?
Job 40:30 Czy handluje nim cech rybacki i rozdzielają go między kupców?
Job 40:31 Czy możesz grotami podziurawić jego skórę albo jego głowę przebić harpunem rybackim?
Job 40:32 Jeżeli kiedy położysz na niego swoją rękę, pamiętaj o walce, już nigdy nie będziesz jej wszczynał.

Rozdział 41

Job 41:1 Nadzieja złowienia go okaże się złudna; już na jego widok byłbyś powalony na ziemię.
Job 41:2 Nie ma takiego śmiałka, który by go drażnił, a który by chciał stanąć przed jego obliczem.
Job 41:3 Kto wystąpi przeciwko niemu, a wyjdzie cało? Pod całym niebem nie ma takiego.
Job 41:4 Nie mogę zamilczeć o jego członkach ani o wielkiej jego sile i wspaniałym uzbrojeniu.
Job 41:5 Któż odważył się odkryć wierzch jego szaty? Kto ośmielił się sięgnąć między jego zęby?
Job 41:6 Któż zdoła otworzyć wrota jego pyska? Od jego zębów wionie strach.
Job 41:7 Jego grzbiet, to rzędy tarcz, ściśle spojone jakby pieczęcią z krzemienia.
Job 41:8 Jedna do drugiej tak przylega, że powietrze nie dostaje się między nie.
Job 41:9 Jedna z drugą jest spojona; są nierozdzielnie złączone.
Job 41:10 Jego parskanie rzuca błyski, a jego oczy są jak powieki zorzy.
Job 41:11 Z jego paszczy wychodzą płonące pochodnie, pryskają iskry ogniste.
Job 41:12 Z jego nozdrzy bucha dym jakby z kotła rozpalonego i kipiącego.
Job 41:13 Jego dech rozpala węgle, a z jego paszczy bije płomień.
Job 41:14 W jego karku spoczywa moc, a przed nim krąży trwoga.
Job 41:15 Płaty jego brzucha szczelnie przylegają, jakby ulane na nim, nieruchome.
Job 41:16 Jego serce jest twarde jak kamień, twarde jak dolny kamień młyński.
Job 41:17 Gdy się podnosi, drżą nawet najsilniejsi, a fale morskie cofają się.
Job 41:18 Gdy się go uderzy, ani miecz się nie ostoi, ani dzida, ani włócznia, ani strzała.
Job 41:19 Żelazo ma za słomę, a miedź za drzewo zbutwiałe.
Job 41:20 Nie straszy go strzała z łuku, a kamienie z procy są dla niego jak sieczka.
Job 41:21 Maczugę ma za słomę i kpi sobie z poświstu włóczni.
Job 41:22 Pod sobą ma ostre skorupy, posuwa się po nich po błocie.
Job 41:23 Głębinę wprawia we wrzenie jak kocioł, morze wzburza jak wrzącą maść.
Job 41:24 Za sobą pozostawia świetlistą smugę, tak że toń wygląda jak pokryta siwizną.
Job 41:25 Na ziemi nie ma mu równego; jest to stworzenie nieustraszone.
Job 41:26 Nawet na to, co wzniosłe, spogląda z góry; on, król wszystkich dumnych zwierząt.

Rozdział 42

Job 42:1 Wtedy Job odpowiedział Panu, mówiąc:
Job 42:2 Wiem, że Ty możesz wszystko i że żaden twój zamysł nie jest dla ciebie niewykonalny.
Job 42:3 Któż jest w stanie zaciemnić twój zamysł nierozsądną mową? Aleć to ja mówiłem nierozumnie o rzeczach cudownych dla mnie, których nie rozumiem.
Job 42:4 Słuchaj, proszę. I ja chcę mówić; będę cię pytał, a Ty racz mię pouczyć!
Job 42:5 Tylko ze słyszenia wiedziałem o tobie, lecz teraz moje oko ujrzało cię.
Job 42:6 Przeto odwołuję moje słowa i kajam się w prochu i popiele.
Job 42:7 A gdy Pan wypowiedział do Joba te słowa, odezwał się Pan do Elifaza z Temanu: Mój gniew zapłonął przeciwko tobie i przeciwko dwom twoim przyjaciołom, ponieważ nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój sługa Job.
Job 42:8 Dlatego teraz weźcie sobie siedem byków i siedem baranów, idźcie do mojego sługi Joba i złóżcie je na ofiarę całopalną za siebie; a Job, mój sługa, będzie się modlił za was, gdyż tylko jego modlitwy wysłucham, by nie uczynić wam czegoś złego, gdyż nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój sługa Job.
Job 42:9 I poszli Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naama i uczynili to, co im polecił Pan. A Pan wysłuchał Joba.
Job 42:10 Pan zmienił los Joba, gdy wstawiał się za swoimi przyjaciółmi. I rozmnożył Pan Jobowi w dwójnasób wszystko, co posiadał.
Job 42:11 Wtedy przyszli do niego wszyscy jego bracia, wszystkie jego siostry i wszyscy jego dawni znajomi, i jedli z nim chleb w jego domu. I wyrażając mu swoje współczucie, pocieszali go z powodu wszystkich nieszczęść, które Pan zesłał na niego. I dał mu każdy z nich po jednym srebrniku i po jednym złotym pierścieniu.
Job 42:12 A Pan błogosławił ostatnie lata Joba więcej aniżeli początkowe, tak iż miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc par wołów i tysiąc oślic.
Job 42:13 Miał także siedmiu synów i trzy córki.
Job 42:14 I nazwał pierwszą Jemima (gołąbek), drugą Kesja (miły zapach), a trzecią Kerenhappuch (flakonik do pachnideł).
Job 42:15 W całym kraju nie było tak pięknych kobiet jak córki Joba. I dał im ojciec ich dział dziedziczny wśród ich braci.
Job 42:16 Potem żył Job jeszcze sto czterdzieści lat i oglądał swoje dzieci i swoich wnuków aż do czwartego pokolenia.
Job 42:17 I umarł Job stary i syty dni.