Aktualności

Księga Joba 41-42

Księga Joba 41-42

Fragment na dziś

KSIĘGA JOBA

Rozdział 41

Job 41:1 Nadzieja złowienia go okaże się złudna; już na jego widok byłbyś powalony na ziemię.
Job 41:2 Nie ma takiego śmiałka, który by go drażnił, a który by chciał stanąć przed jego obliczem.
Job 41:3 Kto wystąpi przeciwko niemu, a wyjdzie cało? Pod całym niebem nie ma takiego.
Job 41:4 Nie mogę zamilczeć o jego członkach ani o wielkiej jego sile i wspaniałym uzbrojeniu.
Job 41:5 Któż odważył się odkryć wierzch jego szaty? Kto ośmielił się sięgnąć między jego zęby?
Job 41:6 Któż zdoła otworzyć wrota jego pyska? Od jego zębów wionie strach.
Job 41:7 Jego grzbiet, to rzędy tarcz, ściśle spojone jakby pieczęcią z krzemienia.
Job 41:8 Jedna do drugiej tak przylega, że powietrze nie dostaje się między nie.
Job 41:9 Jedna z drugą jest spojona; są nierozdzielnie złączone.
Job 41:10 Jego parskanie rzuca błyski, a jego oczy są jak powieki zorzy.
Job 41:11 Z jego paszczy wychodzą płonące pochodnie, pryskają iskry ogniste.
Job 41:12 Z jego nozdrzy bucha dym jakby z kotła rozpalonego i kipiącego.
Job 41:13 Jego dech rozpala węgle, a z jego paszczy bije płomień.
Job 41:14 W jego karku spoczywa moc, a przed nim krąży trwoga.
Job 41:15 Płaty jego brzucha szczelnie przylegają, jakby ulane na nim, nieruchome.
Job 41:16 Jego serce jest twarde jak kamień, twarde jak dolny kamień młyński.
Job 41:17 Gdy się podnosi, drżą nawet najsilniejsi, a fale morskie cofają się.
Job 41:18 Gdy się go uderzy, ani miecz się nie ostoi, ani dzida, ani włócznia, ani strzała.
Job 41:19 Żelazo ma za słomę, a miedź za drzewo zbutwiałe.
Job 41:20 Nie straszy go strzała z łuku, a kamienie z procy są dla niego jak sieczka.
Job 41:21 Maczugę ma za słomę i kpi sobie z poświstu włóczni.
Job 41:22 Pod sobą ma ostre skorupy, posuwa się po nich po błocie.
Job 41:23 Głębinę wprawia we wrzenie jak kocioł, morze wzburza jak wrzącą maść.
Job 41:24 Za sobą pozostawia świetlistą smugę, tak że toń wygląda jak pokryta siwizną.
Job 41:25 Na ziemi nie ma mu równego; jest to stworzenie nieustraszone.
Job 41:26 Nawet na to, co wzniosłe, spogląda z góry; on, król wszystkich dumnych zwierząt.

Rozdział 42

Job 42:1 Wtedy Job odpowiedział Panu, mówiąc:
Job 42:2 Wiem, że Ty możesz wszystko i że żaden twój zamysł nie jest dla ciebie niewykonalny.
Job 42:3 Któż jest w stanie zaciemnić twój zamysł nierozsądną mową? Aleć to ja mówiłem nierozumnie o rzeczach cudownych dla mnie, których nie rozumiem.
Job 42:4 Słuchaj, proszę. I ja chcę mówić; będę cię pytał, a Ty racz mię pouczyć!
Job 42:5 Tylko ze słyszenia wiedziałem o tobie, lecz teraz moje oko ujrzało cię.
Job 42:6 Przeto odwołuję moje słowa i kajam się w prochu i popiele.
Job 42:7 A gdy Pan wypowiedział do Joba te słowa, odezwał się Pan do Elifaza z Temanu: Mój gniew zapłonął przeciwko tobie i przeciwko dwom twoim przyjaciołom, ponieważ nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój sługa Job.
Job 42:8 Dlatego teraz weźcie sobie siedem byków i siedem baranów, idźcie do mojego sługi Joba i złóżcie je na ofiarę całopalną za siebie; a Job, mój sługa, będzie się modlił za was, gdyż tylko jego modlitwy wysłucham, by nie uczynić wam czegoś złego, gdyż nie mówiliście o mnie prawdy, jak mój sługa Job.
Job 42:9 I poszli Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naama i uczynili to, co im polecił Pan. A Pan wysłuchał Joba.
Job 42:10 Pan zmienił los Joba, gdy wstawiał się za swoimi przyjaciółmi. I rozmnożył Pan Jobowi w dwójnasób wszystko, co posiadał.
Job 42:11 Wtedy przyszli do niego wszyscy jego bracia, wszystkie jego siostry i wszyscy jego dawni znajomi, i jedli z nim chleb w jego domu. I wyrażając mu swoje współczucie, pocieszali go z powodu wszystkich nieszczęść, które Pan zesłał na niego. I dał mu każdy z nich po jednym srebrniku i po jednym złotym pierścieniu.
Job 42:12 A Pan błogosławił ostatnie lata Joba więcej aniżeli początkowe, tak iż miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc par wołów i tysiąc oślic.
Job 42:13 Miał także siedmiu synów i trzy córki.
Job 42:14 I nazwał pierwszą Jemima (gołąbek), drugą Kesja (miły zapach), a trzecią Kerenhappuch (flakonik do pachnideł).
Job 42:15 W całym kraju nie było tak pięknych kobiet jak córki Joba. I dał im ojciec ich dział dziedziczny wśród ich braci.
Job 42:16 Potem żył Job jeszcze sto czterdzieści lat i oglądał swoje dzieci i swoich wnuków aż do czwartego pokolenia.
Job 42:17 I umarł Job stary i syty dni.