Aktualności

Księga Kaznodziei Salomona 9-10

Księga Kaznodziei Salomona 9-10

Fragment na dziś

KSIĘGA KAZNODZIEI SALOMONA

Rozdział 9

Kzn 9:1 Zaprawdę! Wszystko to rozważyłem w swoim sercu i we wszystkim tym stwierdziłem, że sprawiedliwi i mędrcy, i wszystkie ich dzieła są w ręku Boga, zarówno miłość jak i nienawiść. Człowiek nie wie co go spotka.
Kzn 9:2 Bo wszystkich spotyka ten sam los: Sprawiedliwego i bezbożnego, czystego i nieczystego, ofiarującego i tego, który nie ofiaruje, dobrego i grzesznika, tego, który przysięga, i tego, który się wstrzymuje od przysięgi.
Kzn 9:3 To jest najgorsze z wszystkich rzeczy, jakie się dzieją pod słońcem: że wszystkich spotyka ten sam los, Lecz również serce synów ludzkich jest pełne zła i głupota jest w ich sercu, dopóki żyją, a potem idzie się do umarłych.
Kzn 9:4 Kto należy do grona żyjących, ten jeszcze ma nadzieję; gdyż żywy pies jest lepszy niż martwy lew.
Kzn 9:5 Wiedzą bowiem żywi, że muszą umrzeć, lecz umarli nic nie wiedzą i już nie ma dla nich żadnej zapłaty, gdyż ich imię idzie w zapomnienie.
Kzn 9:6 Zarówno ich miłość, jak ich nienawiść, a także ich gorliwość dawno minęły; i nigdy już nie mają udziału w niczym z tego, co się dzieje pod słońcem.
Kzn 9:7 Nuże więc, jedz radośnie swój chleb i pij w dobrym nastroju swoje wino, gdyż Bogu już dawno miłą jest ta twoja czynność.
Kzn 9:8 Noś zawsze białe szaty, a na twojej głowie niech nigdy nie braknie olejku.
Kzn 9:9 Używaj życia ze swoją ukochaną żoną po wszystkie dni twojego marnego bytowania, jakie ci dał pod słońcem, bo to jest twój udział w życiu i trudzie, jaki znosisz pod słońcem.
Kzn 9:10 Na co natknie się twoja ręka, abyś to zrobił, to zrób według swojej możności, bo w krainie umarłych, do której idziesz, nie ma ani działania, ani zamysłów, ani poznania, ani mądrości.
Kzn 9:11 I ponownie stwierdziłem pod słońcem, że nie najszybszym przypada nagroda i nie najdzielniejszym zwycięstwo, również nie najmędrsi zdobywają chleb, a najroztropniejsi bogactwo, ani najuczeńsi uznanie, lecz że odpowiedni czas i przypadek stanowią o powodzeniu ich wszystkich.
Kzn 9:12 Przecież człowiek nie zna nawet swojego czasu, podobnie jak ryby, które się łowi zdradliwą siecią, i jak ptaki, które się łapie w sidła: Tak synowie ludzcy zostają uwikłani w złym czasie, który nagle na nich przypada.
Kzn 9:13 Widziałem również taki przykład mądrości pod słońcem i wydała mi się wielką:
Kzn 9:14 Było małe miasto i niewielu w nim mieszkańców. Wyruszył przeciwko niemu wielki król, obległ je i wystawił przeciw niemu potężne machiny oblężnicze.
Kzn 9:15 A znajdował się w nim pewien ubogi mędrzec; ten mógłby był wyratować to miasto swoją mądrością. Lecz nikt nie wspomniał owego Ubogiego męża.
Kzn 9:16 Wtedy powiedziałem sobie: Mądrość jest lepsza niż siła, lecz mądrość ubogiego jest w pogardzie i jego słów się nie słucha.
Kzn 9:17 Słowa mędrców, które znajdują posłuch, są lepsze niż krzyk władcy głupców.
Kzn 9:18 Mądrość jest lepsza, niż zbroja, lecz jeden grzesznik może popsuć wiele dobrego.

Rozdział 10

Kzn 10:1 Martwa mucha może zepsuć olejek aptekarza. Cenniejszą niż mądrość i chwała jest odrobina głupoty.
Kzn 10:2 Serce mędrca skłania się ku jego stronie prawej, lecz serce głupca ku jego lewej.
Kzn 10:3 Po którejkolwiek drodze idzie głupi, widać, że brakuje mu rozumu; i w ten sposób mówi do wszystkich, że jest głupcem.
Kzn 10:4 Jeżeli gniew władcy wybucha przeciwko tobie, nie opuszczaj swojego miejsca, gdyż spokój może zapobiec wielkim uchybieniom.
Kzn 10:5 Istnieje pewne zło, które widziałem pod słońcem, a jest nim pewien rodzaj pomyłki, która wychodzi od zwierzchności:
Kzn 10:6 Że głupców stawia się na wysokich stanowiskach, a zasobni w mądrość siedzą nisko.
Kzn 10:7 Widziałem niewolników na koniach, a książąt idących piechotą jak niewolnicy.
Kzn 10:8 Kto kopie dół, ten może weń wpaść, a kto rozwala ogrodzenie, tego może ukąsić wąż.
Kzn 10:9 Kto wyłamuje kamienie, może się nimi skaleczyć, kto rąbie drwa, jest narażony przez nie na niebezpieczeństwo.
Kzn 10:10 Jeżeli stępi się siekiera, a ostrza się nie naostrzy, to trzeba wytężyć siły. Korzystniejszą jednak rzeczą byłoby posłużyć się mądrością.
Kzn 10:11 Jeżeli wąż ukąsi przed zaklęciem, to zaklinacz nic nie zyskuje.
Kzn 10:12 Słowa z ust mędrca zyskują uznanie, ale głupca gubią jego własne wargi:
Kzn 10:13 Ledwie otworzy swoje usta, mówi głupstwo, a końcem jego mowy jest groźne szaleństwo,
Kzn 10:14 Głupi mówi wiele, chociaż człowiek nie wie, co się stanie; a któż mu powie, co po nim będzie?
Kzn 10:15 Głupiec zamęcza się trudem, a nie zna nawet drogi do miasta.
Kzn 10:16 Biada ci, ziemio, której królem jest chłopiec i której książęta już rano ucztują!
Kzn 10:17 Szczęśliwa jesteś, ziemio, której król jest szlachetnego rodu, której książęta w czasie właściwym jadają, po męsku, a nie po pijacku.
Kzn 10:18 Gdzie wielkie lenistwo, tam dach się zapada, a gdzie ręce opieszałe, tam dom zacieka.
Kzn 10:19 Ucztę urządza się dla zabawy, a wino rozwesela życie. Pieniądz umożliwia wszystko.
Kzn 10:20 Ani na łożu swoim nie przeklinaj króla, ani w sypialni swojej nie przeklinaj bogacza, bo ptaki niebieskie mogłyby roznieść ten głos, a stwór skrzydlaty oznajmić to słowo.