Aktualności

List Św. Pawła do Rzymian 11-12

List Św. Pawła do Rzymian 11-12

Fragment na dziś

LIST ŚW. PAWŁA DO RZYMIAN

Rozdział 11

Rzm 11:1 Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmniej. Przecież i ja jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina.
Rzm 11:2 Nie odrzucił Bóg swego ludu, który uprzednio sobie upatrzył. Albo czy nie wiecie, co mówi Pismo o Eliaszu jak się uskarża przed Bogiem na Izraela:
Rzm 11:3 Panie, proroków twoich pozabijali, ołtarze twoje poburzyli; i zostałem tylko ja sam, lecz i na moje życie nastają.
Rzm 11:4 Ale co mu mówi wyrocznia Boża? Zostawiłem sobie siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli kolan przed Baalem.
Rzm 11:5 Podobnie i obecnie pozostała resztka według wyboru łaski.
Rzm 11:6 A jeśli z łaski, to już nie z uczynków, bo inaczej łaska nie byłaby już łaską.
Rzm 11:7 Cóż więc? Czego Izrael szukał, tego nie osiągnął, ale wybrani osiągnęli; pozostali zaś ulegli zatwardziałości,
Rzm 11:8 Jak napisano: Zesłał Bóg na nich ducha znieczulenia, Dał im oczy, które nie widzą, I uszy, które nie słyszą, Aż do dnia dzisiejszego.
Rzm 11:9 A Dawid powiada: Niechaj stół ich stanie się dla nich sidłem i siecią, I zgorszeniem, i zapłatą;
Rzm 11:10 Niech zaćmią się ich oczy, Aby nie widzieli, A grzbiet ich pochyl na zawsze.
Rzm 11:11 Mówię tedy: Czy się potknęli, aby upaść? Bynajmniej. Wszak wskutek ich upadku zbawienie doszło do pogan, aby w nich wzbudzić zawiść.
Rzm 11:12 Bo jeśli ich upadek stał się bogactwem świata, a ich porażka bogactwem pogan, to o ileż bardziej ich pełnia?
Rzm 11:13 Do was zaś, którzy jesteście z pogan, mówię: Skoro już jestem apostołem pogan, służbę moją chlubnie wykonuję;
Rzm 11:14 Może w ten sposób pobudzę do zawiści rodaków moich i zbawię niektórych z nich.
Rzm 11:15 Jeśli bowiem odrzucenie ich jest pojednaniem świata, to czym będzie przyjęcie ich, jeśli nie powstaniem do życia z martwych?
Rzm 11:16 A jeśli zaczyn jest święty, to i ciasto; a jeśli korzeń jest święty, to i gałęzie.
Rzm 11:17 Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, będąc gałązką z dzikiego drzewa oliwnego, zostałeś na ich miejsce wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłuszczu oliwnego,
Rzm 11:18 To nie wynoś się nad gałęzie; a jeśli się chełpisz, to pamiętaj, że nie ty dźwigasz korzeń, lecz korzeń ciebie.
Rzm 11:19 Powiesz tedy: Odłamane zostały gałęzie, abym ja był wszczepiony.
Rzm 11:20 Słusznie! Odłamane zostały z powodu niewiary, ty zaś trwasz dzięki wierze; wzbijaj się w pychę, ale się strzeż.
Rzm 11:21 Jeśli bowiem Bóg nie oszczędził gałęzi naturalnych, nie oszczędził też ciebie.
Rzm 11:22 Zważ tedy na dobrotliwość i surowość Bożą surowość dla tych, którzy upadli, a dobrotliwość Bożą względem ciebie, o ile wytrwasz w dobroci, bo inaczej i ty będziesz odcięty.
Rzm 11:23 Ale i oni, jeżeli nie będą trwali w niewierze, zostaną wszczepieni, gdyż Bóg ma moc wszczepić ich ponownie.
Rzm 11:24 Bo jeżeli ty, odcięty z dzikiego z natury drzewa oliwnego, zostałeś wszczepiony wbrew naturze w szlachetne drzewo oliwne, o ileż pewniej zostaną wszczepieni w swoje drzewo oliwne ci, którzy z natury do niego należą.
Rzm 11:25 A żebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania, chcę wam, bracia, odsłonić tę tajemnicę: zatwardziałość przyszła na część Izraela aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą,
Rzm 11:26 I w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel I odwróci bezbożność od Jakuba.
Rzm 11:27 A to będzie przymierze moje z nimi, Gdy zgładzę grzechy ich.
Rzm 11:28 Co do ewangelii, są oni nieprzyjaciółmi Bożymi dla waszego dobra, lecz co do wybrania, są umiłowanymi ze względu na praojców.
Rzm 11:29 Nieodwołalne są bowiem dary i powołanie Boże.
Rzm 11:30 Bo jak i wy byliście niegdyś nieposłuszni Bogu, a teraz dostąpiliście miłosierdzia z powodu ich nieposłuszeństwa
Rzm 11:31 Tak i oni teraz, gdy wy dostępujecie miłosierdzia, stali się nieposłuszni, ażeby i oni teraz miłosierdzia dostąpili.
Rzm 11:32 Albowiem Bóg poddał wszystkich w niewolę nieposłuszeństwa, aby się nad wszystkimi zmiłować.
Rzm 11:33 O głębokości bogactwa i mądrości, i poznania Boga! Jakże niezbadane są wyroki jego i nie wyśledzone drogi jego!
Rzm 11:34 Bo któż poznał myśl Pana? Albo któż był doradcą jego?
Rzm 11:35 Albo któż wpierw dał mu coś Aby za to otrzymać odpłatę?
Rzm 11:36 Albowiem z niego i przez niego i ku niemu jest wszystko; niech będzie chwała na wieki. Amen

Rozdział 12

Rzm 12:1 Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.
Rzm 12:2 A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.
Rzm 12:3 Powiadam bowiem każdemu spośród was, mocą danej mi łaski, by nie rozumiał o sobie więcej, niż należy rozumieć, lecz by rozumiał z umiarem stosownie do wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił.
Rzm 12:4 Jak bowiem w jednym ciele wiele mamy członków, a nie wszystkie członki tę samą czynność wykonują,
Rzm 12:5 Tak my wszyscy jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a z osobna jesteśmy członkami jedni drugich.
Rzm 12:6 A mamy różne dary według udzielonej nam łaski; jeśli dar prorokowania, to niech będzie używany stosownie do wiary;
Rzm 12:7 Jeśli posługiwanie, to w usługiwaniu ; jeśli kto naucza, to w nauczaniu;
Rzm 12:8 Jeśli kto napomina, to w napominaniu; jeśli kto obdarowuje, to w szczerości; kto jest przełożony, niech okaże gorliwość; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z radością.
Rzm 12:9 Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego.
Rzm 12:10 Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku,
Rzm 12:11 W gorliwości nie ustawając, płomienni duchem, Panu służcie,
Rzm 12:12 W nadziei radośni, w ucisku cierpliwi, w modlitwie wytrwali;
Rzm 12:13 Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie gościnność.
Rzm 12:14 Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie.
Rzm 12:15 Weselcie się z weselącymi się, płaczcie z płaczącymi.
Rzm 12:16 Bądźcie wobec siebie jednakowo usposobieni; nie bądźcie wyniośli, lecz się do niskich skłaniajcie; nie uważajcie sami siebie za mądrych.
Rzm 12:17 Nikomu złem za złe nie oddawajcie, starajcie się o to, co jest dobre w oczach wszystkich ludzi.
Rzm 12:18 Jeśli można, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.
Rzm 12:19 Najmilsi! Nie mścijcie się sami, ale pozostawcie to gniewowi Bożemu, albowiem napisano: Pomsta do mnie należy, Ja odpłacę, mówi Pan.
Rzm 12:20 Jeśli tedy łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeśli pragnie, napój go; bo czyniąc to, węgle rozżarzone zgarniesz na jego głowę.
Rzm 12:21 Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.