Aktualności

Pierwsza księga Mojżeszowa 4-7

Pierwsza księga Mojżeszowa 4-7

Fragment na dziś

PIERWSZA KSIĘGA MOJŻESZOWA

Rozdział 4

Rdz 4:1 Adam obcował z żoną swoją Ewą, a ta poczęła i urodziła Kaina. Wtedy rzekła: Wydałam na świat mężczyznę z pomocą Pana.
Rdz 4:2 Potem urodziła jeszcze brata jego Abla. Abel był pasterzem trzód, a Kain uprawiał rolę.
Rdz 4:3 Po niejakim czasie Kain złożył Panu ofiarę z plonów rolnych;
Rdz 4:4 Abel także złożył ofiarę z pierworodnych trzody swojej i z tłuszczu ich. A Pan wejrzał na Abla i na jego ofiarę.
Rdz 4:5 Ale na Kaina i na jego ofiarę nie wejrzał; wtedy Kain rozgniewał się bardzo i zasępiło się jego oblicze.
Rdz 4:6 I rzekł Pan do Kaina: Czemu się gniewasz i czemu zasępiło się twoje oblicze?
Rdz 4:7 Wszak byłoby pogodne, gdybyś czynił dobrze, a jeśli nie będziesz czynił dobrze, u drzwi czyha grzech. Kusi cię, lecz ty masz nad nim panować.
Rdz 4:8 Potem rzekł Kain do brata swego Abla: Wyjdźmy na pole! A gdy byli na polu, rzucił się Kain na brata swego Abla i zabił go.
Rdz 4:9 Wtedy rzekł Pan do Kaina: Gdzie jest brat twój Abel? A on odpowiedział: Nie wiem. Czyż jestem stróżem brata mego?
Rdz 4:10 I rzekł: Cóżeś to uczynił? Głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi.
Rdz 4:11 Bądź więc teraz przeklęty na ziemi, która rozwarła paszczę swoją, aby przyjąć z ręki twojej krew brata twego.
Rdz 4:12 Gdy będziesz uprawiał rolę, nie da ci już plonu swego. Będziesz tułaczem i wędrowcem na ziemi.
Rdz 4:13 Wtedy rzekł Kain do Pana: Zbyt wielka jest wina moja, by można mi ją odpuścić.
Rdz 4:14 Oto dziś wypędzasz mnie z tej ziemi i muszę ukryć się przed obliczem twoim. Będę tułaczem i wędrowcem na ziemi, a każdy, kto mnie spotka, zabije mnie.
Rdz 4:15 I rzekł Pan do niego: Nie! Ktokolwiek by zabił Kaina, siedmiokrotną pomstę poniesie. Położył też Pan na Kainie znak, aby go nikt nie zabijał, kto go spotka.
Rdz 4:16 I odszedł Kain sprzed oblicza Pana, i zamieszkał w ziemi Nod, na wschód od Edenu.
Rdz 4:17 I obcował Kain z żoną swoją, a ta poczęła i urodziła Henocha. Potem zbudował miasto i nazwał je imieniem syna swego: Henoch.
Rdz 4:18 A Henochowi urodził się Irad. Irad zaś zrodził Mechujaela, a Mechujael zrodził Metuszaela, a Metuszael zrodził Lamecha.
Rdz 4:19 Lamech pojął sobie dwie żony. Imię jednej było Ada, a imię drugiej Sylla.
Rdz 4:20 Ada urodziła Jabala, który był praojcem mieszkających w namiotach i przy trzodach.
Rdz 4:21 A imię brata jego było Jubal, który był praojcem wszystkich grających na cytrze i na flecie.
Rdz 4:22 Również i Sylla urodziła Tubalkaina, który wykuwał wszelkie narzędzia z miedzi i żelaza. Siostrą Tubalkaina była Naama.
Rdz 4:23 I rzekł Lamech do swych żon: Ado i Syllo, słuchajcie głosu mojego! Wy, żony Lamecha, nadstawcie ucha na słowo moje! Męża gotów jestem zabić, jeśli mnie zrani, a chłopca, jeśli mi zrobi siniec.
Rdz 4:24 Jeżeli Kain miał być pomszczony siedem razy, to Lamech siedemdziesiąt siedem razy.
Rdz 4:25 I obcował Adam jeszcze raz z żoną swoją, a ona urodziła syna i dała mu imię Set, mówiąc: Bóg dał mi innego potomka zamiast Abla, którego zabił Kain.
Rdz 4:26 Setowi także urodził się syn i nazwał go Enosz. Wtedy zaczęto wzywać imienia Pana.

Rozdział 5

Rdz 5:1 To jest księga potomków Adama: Kiedy Bóg stworzył człowieka, na podobieństwo Boże uczynił go.
Rdz 5:2 Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich oraz błogosławił im i nazwał ich ludźmi, gdy zostali stworzeni.
Rdz 5:3 Adam żył sto trzydzieści lat i zrodził syna na podobieństwo swoje, na obraz swój, i nazwał go Set.
Rdz 5:4 Po zrodzeniu Seta żył Adam osiemset lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:5 Adam przeżył dziewięćset trzydzieści lat i umarł.
Rdz 5:6 Set żył sto pięć lat i zrodził Enosza.
Rdz 5:7 Po zrodzeniu Enosza żył Set osiemset siedem lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:8 Set przeżył dziewięćset dwanaście lat i umarł.
Rdz 5:9 Enosz żył dziewięćdziesiąt lat i zrodził Kenana.
Rdz 5:10 Po zrodzeniu Kenana żył Enosz osiemset piętnaście lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:11 Enosz przeżył dziewięćset pięć lat i umarł.
Rdz 5:12 Kenan żył siedemdziesiąt lat i zrodził Mahalalela.
Rdz 5:13 Po zrodzeniu Mahalalela żył Kenan osiemset czterdzieści lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:14 Kenan przeżył dziewięćset dziesięć lat i umarł.
Rdz 5:15 Mahalalel żył sześćdziesiąt pięć lat i zrodził Jereda.
Rdz 5:16 Po zrodzeniu Jereda żył Mahalalel osiemset trzydzieści lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:17 Mahalalel przeżył osiemset dziewięćdziesiąt pięć lat i umarł.
Rdz 5:18 Jered żył sto sześćdziesiąt dwa lata i zrodził Henocha.
Rdz 5:19 Po zrodzeniu Henocha żył Jered osiemset lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:20 Jered przeżył dziewięćset sześćdziesiąt dwa lata i umarł.
Rdz 5:21 Henoch żył sześćdziesiąt pięć lat i zrodził Metuszelacha.
Rdz 5:22 Po zrodzeniu Metuszelacha chodził Henoch z Bogiem trzysta lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:23 Henoch przeżył trzysta sześćdziesiąt pięć lat.
Rdz 5:24 Henoch chodził z Bogiem, a potem nie było go, gdyż zabrał go Bóg.
Rdz 5:25 Metuszelach żył sto osiemdziesiąt siedem lat i zrodził Lamecha.
Rdz 5:26 Po zrodzeniu Lamecha żył Metuszelach siedemset osiemdziesiąt dwa lata i zrodził synów i córki.
Rdz 5:27 Metuszelach przeżył dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć lat i umarł.
Rdz 5:28 Lamech żył sto osiemdziesiąt dwa lata i zrodził syna.
Rdz 5:29 Dał mu imię Noe, mówiąc: Ten nas pocieszy w pracy naszej i mozole rąk naszych na ziemi, którą przeklął Pan.
Rdz 5:30 Lamech żył po zrodzeniu Noego pięćset dziewięćdziesiąt pięć lat i zrodził synów i córki.
Rdz 5:31 Lamech przeżył siedemset siedemdziesiąt siedem lat i umarł.
Rdz 5:32 A Noe miał pięćset lat, gdy zrodził Sema, Chama i Jafeta.

Rozdział 6

Rdz 6:1 A kiedy ludzie zaczęli rozmnażać się na ziemi i rodziły im się córki,
Rdz 6:2 Ujrzeli synowie boży, że córki ludzkie były piękne. Wzięli więc sobie za żony te wszystkie, które sobie upatrzyli.
Rdz 6:3 I rzekł Pan: Nie będzie przebywał duch mój w człowieku na zawsze, gdyż jest on tylko ciałem. Będzie więc życie jego trwać sto dwadzieścia lat.
Rdz 6:4 A w owych czasach, również i potem, gdy synowie boży obcowali z córkami ludzkimi, byli na ziemi olbrzymi, których im one rodziły. To są mocarze, którzy z dawien dawna byli sławni.
Rdz 6:5 A gdy Pan widział, że wielka jest złość człowieka na ziemi i że wszelkie jego myśli oraz dążenia jego serca są ustawicznie złe,
Rdz 6:6 Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi i bolał nad tym w sercu swoim.
Rdz 6:7 I rzekł Pan: Zgładzę człowieka, którego stworzyłem, z powierzchni ziemi, począwszy od człowieka aż do bydlęcia, aż do płazów i ptactwa niebios, gdyż żałuję, że je uczyniłem.
Rdz 6:8 Ale Noe znalazł łaskę w oczach Pana.
Rdz 6:9 Oto dzieje rodu Noego: Noe był mężem sprawiedliwym, nieskazitelnym wśród swojego pokolenia. Noe chodził z Bogiem.
Rdz 6:10 I zrodził Noe trzech synów: Sema, Chama i Jafeta.
Rdz 6:11 Ale ziemia była skażona w oczach Boga i pełna nieprawości.
Rdz 6:12 I spojrzał Bóg na ziemię, a oto była skażona, gdyż wszelkie ciało skaziło drogę swoją na ziemi.
Rdz 6:13 Rzekł tedy Bóg do Noego: Położę kres wszelkiemu ciału, bo przez nie ziemia pełna jest nieprawości; zniszczę je wraz z ziemią.
Rdz 6:14 Zbuduj sobie arkę z drzewa żywicznego. Zrób komory w arce, i powlecz ją wewnątrz i zewnątrz smołą.
Rdz 6:15 A zrobisz ją tak: Długość arki niech wynosi trzysta łokci, szerokość jej pięćdziesiąt łokci, a wysokość jej trzydzieści łokci.
Rdz 6:16 Zrobisz w arce okno i zakończysz je na łokieć od góry. Z boku arki umieścisz drzwi. Uczynisz w niej dolne, wyższe i najwyższe komory.
Rdz 6:17 Bo oto ja sprowadzę potop na ziemię, aby zniszczyć pod niebem wszelkie ciało, w którym jest dech życia. Wszystko, co jest na ziemi, zginie.
Rdz 6:18 Ale z tobą ustanowię przymierze moje i wejdziesz do arki ty i synowie twoi, i żona twoja, i żony synów twoich z tobą.
Rdz 6:19 Z wszelkich istot żyjących, z wszelkiego ciała wprowadzisz do arki po parze z każdego, aby z tobą zostały przy życiu. Niech to będzie samiec i samica.
Rdz 6:20 Z ptactwa według rodzajów jego i z bydła według rodzajów jego, i z wszelkiego płazu ziemnego według rodzajów jego, po parze z każdego z nich wejdą do ciebie, aby zostały przy życiu.
Rdz 6:21 Ty zaś weź z sobą wszelką żywność, którą się jada, i zgromadź u siebie, aby była na pokarm dla ciebie i dla nich.
Rdz 6:22 I uczynił Noe wszystko tak, jak mu rozkazał Bóg; tak uczynił.

Rozdział 7

Rdz 7:1 Rzekł Pan do Noego: Wejdź do arki ty i cały dom twój, bo widziałem, że jesteś sprawiedliwy przede mną w tym pokoleniu.
Rdz 7:2 Ze wszystkich zwierząt czystych weź z sobą po siedem, samca i samicę, a ze zwierząt nieczystych po parze, samca i samicę.
Rdz 7:3 Także z ptactwa niebieskiego po siedem, samca i samicę, aby zachować przy życiu ich potomstwo na całej ziemi.
Rdz 7:4 Gdyż po upływie siedmiu dni spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padał przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i zgładzę z powierzchni ziemi wszelkie istoty, które uczyniłem.
Rdz 7:5 I uczynił Noe wszystko tak, jak mu rozkazał Pan.
Rdz 7:6 A Noe miał sześćset lat, gdy nastał potop na ziemi.
Rdz 7:7 Wszedł więc Noe z synami swymi i żoną swoją, i żonami synów swoich do arki przed wodami potopu.
Rdz 7:8 Ze zwierząt czystych i ze zwierząt nieczystych, i z ptactwa, i z wszystkiego, co pełza po ziemi,
Rdz 7:9 Po dwoje weszło do Noego do arki, samiec i samica, jak Bóg rozkazał Noemu.
Rdz 7:10 Po siedmiu dniach spadły na ziemię wody potopu.
Rdz 7:11 W roku sześćsetnym życia Noego, w miesiącu drugim, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba.
Rdz 7:12 I padał deszcz na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy.
Rdz 7:13 W tym właśnie dniu weszli do arki Noe oraz Sem, Cham i Jafet, synowie Noego, żona Noego i trzy żony synów jego z nimi,
Rdz 7:14 Oni i wszelkie zwierzęta według rodzaju swego, i wszelkie bydło według rodzaju swego, i wszelkie płazy, pełzające po ziemi, według rodzaju swego, wszelkie ptaki, wszystko, co ma skrzydła.
Rdz 7:15 I weszło do Noego, do arki, po parze z wszelkiego ciała, w którym było tchnienie życia.
Rdz 7:16 A te, co weszły jako samiec i samica, z wszelkiego ciała weszły, jak mu rozkazał Bóg. I zamknął Pan za nim.
Rdz 7:17 A potop trwał na ziemi czterdzieści dni. I wezbrały wody i podniosły arkę, i płynęła wysoko nad ziemią.
Rdz 7:18 A wody przybrały i podniosły się bardzo nad ziemią, arka zaś unosiła się na powierzchni wód.
Rdz 7:19 Wody zaś wzbierały coraz bardziej nad ziemią, tak że zostały zakryte wszystkie wysokie góry, które były pod niebem.
Rdz 7:20 Na piętnaście łokci wezbrały wody ponad góry, tak że zupełnie zostały zakryte.
Rdz 7:21 I wyginęło wszelkie ciało poruszające się na ziemi: ptactwo, bydło i dzikie zwierzęta, i wszelkie płazy, pełzające po ziemi, i wszyscy ludzie.
Rdz 7:22 Wszystko, co miało w nozdrzach tchnienie życia, wszystko, co było na suchym lądzie, pomarło.
Rdz 7:23 Tak zgładził Bóg wszystkie istoty, które były na powierzchni ziemi, począwszy od człowieka aż do bydła, aż do płazów i ptactwa niebios; to wszystko zostało zgładzone z ziemi. Pozostał tylko Noe i to, co z nim było w arce.
Rdz 7:24 A wody wzbierały nad ziemią sto pięćdziesiąt dni.