Aktualności

Pierwsza księga Mojżeszowa 8-11

Pierwsza księga Mojżeszowa 8-11

Fragment na dziś

PIERWSZA KSIĘGA MOJŻESZOWA

Rozdział 8

Rdz 8:1 Potem wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w arce, i sprawił, że powiał wiatr po ziemi, i wody zaczęły opadać.
Rdz 8:2 Zamknęły się źródła otchłani i upusty nieba i ustał deszcz z nieba.
Rdz 8:3 Z wolna ustępowały wody z ziemi i wody zaczęły opadać po upływie stu pięćdziesięciu dni.
Rdz 8:4 I osiadła arka w siódmym miesiącu, siedemnastego dnia tego miesiąca, na górach Ararat.
Rdz 8:5 A wody nadal opadały aż do dziesiątego miesiąca. W miesiącu dziesiątym, pierwszego dnia tego miesiąca, ukazały się szczyty gór.
Rdz 8:6 Po czterdziestu dniach otworzył Noe okno, które uczynił.
Rdz 8:7 I wypuścił kruka, który wylatywał i wracał, aż wyschły wody na ziemi.
Rdz 8:8 Potem wypuścił gołębicę, aby zobaczyć, czy opadły wody z powierzchni ziemi.
Rdz 8:9 Ale gołębica nie znalazła niczego, gdzie by mogła osiąść i wróciła do niego do arki, bo wody były na powierzchni całej ziemi. I wyciągnął rękę, pochwycił ją i wniósł ją do siebie do arki.
Rdz 8:10 Poczekawszy jeszcze następne siedem dni, znów wypuścił gołębicę z arki.
Rdz 8:11 Gołębica wróciła do niego pod wieczór, trzymając w dziobie zerwany świeży liść z drzewa oliwnego. I poznał Noe, że wody na ziemi opadły.
Rdz 8:12 I poczekał jeszcze następnych siedem dni, i wypuścił gołębicę, ale ona już nie wróciła do niego.
Rdz 8:13 W sześćsetnym pierwszym roku, w miesiącu pierwszym, pierwszego dnia tego miesiąca, wyschły wody na ziemi. Zdjął tedy Noe dach arki i zobaczył, że powierzchnia ziemi obeschła.
Rdz 8:14 A w drugim miesiącu, dwudziestego siódmego dnia tego miesiąca, ziemia całkowicie wyschła.
Rdz 8:15 Wtedy rzekł Bóg do Noego:
Rdz 8:16 Wyjdź z arki ty i żona twoja, i synowie twoi, i żony synów twoich, którzy są z tobą!
Rdz 8:17 Wyprowadź z sobą wszystkie zwierzęta, które są z tobą, wszelkie istoty żywe, ptactwo i bydło, i wszelkie płazy pełzające po ziemi! Niech zaroją się na ziemi, niech rozradzają się i rozmnażają na ziemi!
Rdz 8:18 Wyszedł więc Noe z synami swymi i żoną swoją, i z żonami synów swoich, którzy z nim byli.
Rdz 8:19 Wszelkie zwierzęta, wszelkie płazy i wszelkie ptactwo, wszystko, co się porusza na ziemi według rodzajów ich, wyszło z arki.
Rdz 8:20 Wtedy zbudował Noe ołtarz Panu i wziął z każdego bydła czystego i z każdego ptactwa czystego, i złożył je na ofiarę całopalną na ołtarzu.
Rdz 8:21 I poczuł Pan miłą woń. Rzekł tedy Pan w sercu swoim: Już nigdy nie będę przeklinał ziemi z powodu człowieka, gdyż myśli serca ludzkiego są złe od młodości jego. Nie będę też już nigdy niszczył żadnej istoty żyjącej, jak to uczyniłem.
Rdz 8:22 Dopóki ziemia istnieć będzie, nie ustaną siew i żniwo, zimno i gorąco, lato i zima, dzień i noc.

Rozdział 9

Rdz 9:1 I pobłogosławił Bóg Noego i synów jego, i powiedział do nich: Rozradzajcie się i rozmnażajcie, i napełniajcie ziemię.
Rdz 9:2 A bojaźń i lęk przed wami niech padnie na wszystkie zwierzęta ziemi i na wszelkie ptactwo niebios, na wszystko, co się rusza na ziemi i na wszystkie ryby morskie; wszystko to oddane jest w ręce wasze.
Rdz 9:3 Wszystko, co się rusza i żyje, niech wam służy za pokarm; tak jak zielone jarzyny, daję wam wszystko.
Rdz 9:4 Lecz nie będziecie jedli mięsa z duszą jego, to jest z krwią jego.
Rdz 9:5 Będę też żądał krwi waszej, to jest dusz waszych. Będę jej żądał od każdego zwierzęcia. A od człowieka będę żądał duszy człowieka, za życie brata jego.
Rdz 9:6 Kto przelewa krew człowieka, tego krew przez człowieka będzie przelana, bo na obraz Boży uczynił człowieka.
Rdz 9:7 Wy zaś rozradzajcie się i rozmnażajcie! Niech zaroi się od was ziemia i niech was będzie dużo na niej!
Rdz 9:8 Nadto rzekł Bóg do Noego i do jego synów, którzy byli z nim, mówiąc:
Rdz 9:9 Oto Ja, Ja ustanawiam przymierze moje z wami i z potomstwem waszym po was,
Rdz 9:10 I z wszelkimi istotami żyjącymi, które są z wami, z ptactwem, z bydłem i z wszystkimi dzikimi zwierzętami, które są z wami, z tymi wszystkimi, które wyszły z arki wraz z wszystkimi zwierzętami ziemi.
Rdz 9:11 I ustanawiam przymierze moje z wami, że już nigdy nie zostanie wytępione żadne ciało wodami potopu i że już nigdy nie będzie potopu, który by zniszczył ziemię.
Rdz 9:12 Potem rzekł Bóg: To będzie znakiem przymierza, które Ja ustanawiam między mną a między wami i między każdą istotą żyjącą, która jest z wami, po wieczne czasy;
Rdz 9:13 Łuk mój kładę na obłoku, aby był znakiem przymierza między mną a ziemią.
Rdz 9:14 Kiedy zbiorę chmury i obłok będzie nad ziemią, a na obłoku ukaże się łuk,
Rdz 9:15 Wspomnę na przymierze moje, które jest między mną a wami i wszelką istotą żyjącą we wszelkim ciele i już nigdy nie będzie wód potopu, które by zniszczyły wszelkie ciało.
Rdz 9:16 Gdy tedy łuk ukaże się na obłoku, spojrzę nań, aby wspomnieć na przymierze wieczne między Bogiem a wszelką istotą żyjącą, wszelkim ciałem, które jest na ziemi.
Rdz 9:17 I rzekł Bóg do Noego: To jest znak przymierza, które ustanowiłem między mną a wszelkim ciałem, które jest na ziemi.
Rdz 9:18 Synami Noego, którzy wyszli z arki, byli: Sem, Cham i Jafet; a Cham był ojcem Kanaana.
Rdz 9:19 Ci trzej byli synami Noego i z nich wywodzi się cała ludność ziemi.
Rdz 9:20 Noe, który był rolnikiem, pierwszy założył winnicę.
Rdz 9:21 Gdy potem napił się wina, upił się i leżał odkryty w namiocie swoim,
Rdz 9:22 A Cham, ojciec Kanaana, zobaczył nagość ojca swego i opowiedział o tym poza namiotem obu swoim braciom.
Rdz 9:23 Wtedy Sem i Jafet wzięli szatę, nałożyli ją sobie na ramiona i podeszli tyłem, i przykryli nagość ojca swego, a ponieważ oblicza ich były odwrócone, nie widzieli nagości ojca swego.
Rdz 9:24 A gdy Noe obudził się po upiciu się winem i dowiedział się, co mu uczynił jego najmłodszy syn,
Rdz 9:25 Rzekł: Niech będzie przeklęty Kanaan, niech będzie najniższym sługą braci swoich!
Rdz 9:26 Potem rzekł: Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Sema, a Kanaan niech będzie sługą jego!
Rdz 9:27 Niech da Bóg i Jafetowi przestrzeń szeroką i niech zamieszka w namiotach Sema, a Kanaan niech będzie sługą ich!
Rdz 9:28 Po potopie żył Noe trzysta pięćdziesiąt lat.
Rdz 9:29 Noe żył więc dziewięćset pięćdziesiąt lat i umarł.

Rozdział 10

Rdz 10:1 Oto dzieje rodu synów Noego: Sema, Chama i Jafeta, gdy po potopie urodzili się im synowie.
Rdz 10:2 Synami Jafeta są: Gomer, Magog, Madai, Jawan, Tubal, Meszech i Tiras.
Rdz 10:3 Synami Gomera są: Aszkanaz, Rifat i Togarma.
Rdz 10:4 Synami Jawana są: Elisza, Tarszisz, Kittim i Dodanim.
Rdz 10:5 Od nich wywodziły się narody wyspiarzy podzielone według swoich krajów i według swoich języków i plemion w narodach swoich.
Rdz 10:6 Synami Chama są: Kusz, Misraim, Put i Kanaan.
Rdz 10:7 Synami Kusza są: Seba, Chawila, Sabata, Raema i Sabtecha. Synami Raemy są: Szeba i Dedan.
Rdz 10:8 A Kusz zrodził Nimroda, który był pierwszym mocarzem na ziemi.
Rdz 10:9 Był on dzielnym myśliwym przed Panem. Dlatego mówi się: Dzielny myśliwy przed Panem jak Nimrod.
Rdz 10:10 A zaczątkiem jego królestwa był Babilon, Erech, Akkad i Kalne w kraju Synear.
Rdz 10:11 Z tego kraju wyruszył do Asyrii i zbudował Niniwę i Rechowot-Ir, i Kalach
Rdz 10:12 Oraz Resen, wielkie miasto między Niniwą a Kalach.
Rdz 10:13 A Misraim zrodził Ludytów, Anamitów, Lehabitów, Naftuchitów,
Rdz 10:14 Patrusytów i Kasluchitów, od których pochodzą Filistyni, oraz Kaftorytów.
Rdz 10:15 Kanaan zaś zrodził Sydona, swego pierworodnego, i Cheta,
Rdz 10:16 Nadto Jebuzytów, Amorytów, Girgaszytów,
Rdz 10:17 Chiwwitów, Arkitów, Synitów,
Rdz 10:18 Arwadytów, Semarytów i Chamatytów. Potem rozproszyły się plemiona Kananejczyków.
Rdz 10:19 Obszar Kananejczyków sięgał od Sydonu w kierunku Gerary do Gazy, w kierunku Sodomy i Gomory, Admy i Seboim aż do Leszy.
Rdz 10:20 To są synowie Chama według ich plemion, języków, krajów i narodów.
Rdz 10:21 Lecz także i Semowi, praojcu wszystkich synów Hebera, starszemu bratu Jafeta, urodzili się synowie.
Rdz 10:22 Synami Sema są: Elam, Assur, Arpachszad, Lud i Aram.
Rdz 10:23 Synami Arama są: Us, Chul, Geter i Masz.
Rdz 10:24 Arpachszad zaś zrodził Szelacha, a Szelach zrodził Hebera.
Rdz 10:25 A Heberowi urodzili się dwaj synowie: jeden miał na imię Peleg, gdyż za jego czasów podzielili się mieszkańcy ziemi, a imię brata jego było Joktan.
Rdz 10:26 A Joktan zrodził Almodada, Szelefa, Chasarmaweta, Jeracha,
Rdz 10:27 Hadorama, Uzala, Diklę,
Rdz 10:28 Obala, Abimaela, Sabę,
Rdz 10:29 Ofira, Chawilę i Jobaba; ci wszyscy byli synami Joktana.
Rdz 10:30 A siedziba ich sięgała od Meszy do Sefar w górach wschodnich.
Rdz 10:31 To są synowie Sema według ich plemion, języków, krajów i narodów.
Rdz 10:32 To są plemiona synów Noego według rodów ich w narodach ich. Od nich to wywodziły się narody na ziemi po potopie.

Rozdział 11

Rdz 11:1 Cała ziemia miała jeden język i jednakowe słowa.
Rdz 11:2 Podczas swojej wędrówki ze wschodu znaleźli równinę w kraju Synear i tam się osiedlili.
Rdz 11:3 I mówili jeden do drugiego: Nuże, wyrabiajmy cegłę i wypalajmy ją w ogniu! I używali cegły zamiast kamienia, a smoły zamiast zaprawy.
Rdz 11:4 Potem rzekli: Nuże, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby aż do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy nie rozproszyli się po całej ziemi!
Rdz 11:5 Wtedy zstąpił Pan, aby zobaczyć miasto i wieżę, które budowali ludzie.
Rdz 11:6 I rzekł Pan: Oto jeden lud i wszyscy mają jeden język, a to dopiero początek ich dzieła. Teraz już dla nich nic nie będzie niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić.
Rdz 11:7 Przeto zstąpmy tam i pomieszajmy ich język, aby nikt nie rozumiał języka drugiego!
Rdz 11:8 I rozproszył ich Pan stamtąd po całej ziemi, i przestali budować miasto.
Rdz 11:9 Dlatego nazwano je Babel, bo tam pomieszał Pan język całej ziemi i rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi.
Rdz 11:10 Oto dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, zrodził Arpachszada w dwa lata po potopie.
Rdz 11:11 Po zrodzeniu Arpachszada żył Sem pięćset lat i zrodził synów i córki.
Rdz 11:12 Gdy Arpachszad miał trzydzieści pięć lat, zrodził Szelacha.
Rdz 11:13 Po zrodzeniu Szelacha żył Arpachszad czterysta trzy lata i zrodził synów i córki.
Rdz 11:14 Gdy Szelach miał trzydzieści lat, zrodził Hebera.
Rdz 11:15 Po zrodzeniu Hebera żył Szelach czterysta trzy lata i zrodził synów i córki.
Rdz 11:16 Gdy Heber miał trzydzieści cztery lata, zrodził Pelega.
Rdz 11:17 Po zrodzeniu Pelega żył Heber czterysta trzydzieści lat i zrodził synów i córki.
Rdz 11:18 Gdy Peleg miał trzydzieści lat, zrodził Reu.
Rdz 11:19 Po zrodzeniu Reu żył Peleg dwieście dziewięć lat i zrodził synów i córki.
Rdz 11:20 Gdy Reu miał trzydzieści dwa lata, zrodził Seruga.
Rdz 11:21 Po zrodzeniu Seruga żył Reu dwieście siedem lat i zrodził synów i córki.
Rdz 11:22 Gdy Serug miał trzydzieści lat, zrodził Nachora.
Rdz 11:23 Po zrodzeniu Nachora żył Serug dwieście lat i zrodził synów i córki.
Rdz 11:24 Gdy Nachor miał dwadzieścia dziewięć lat, zrodził Teracha.
Rdz 11:25 Po zrodzeniu Teracha żył Nachor sto dziewiętnaście lat i zrodził synów i córki.
Rdz 11:26 Gdy Terach miał siedemdziesiąt lat, zrodził Abrama, Nachora i Harana.
Rdz 11:27 A oto dzieje rodu Teracha: Terach zrodził Abrama, Nachora i Harana, a Haran zrodził Lota.
Rdz 11:28 Haran zmarł za życia ojca swego Teracha w ojczyźnie swojej, w Ur chaldejskim.
Rdz 11:29 Abram i Nachor pojęli sobie żony. Imię żony Abrama było Saraj, a imię żony Nachora Milka, córka Harana, ojca Milki i ojca Jiski.
Rdz 11:30 A Saraj była niepłodna, nie miała dzieci.
Rdz 11:31 I wziął Terach syna swego Abrama i wnuka swego Lota, syna Harana, i synową swoją Saraj, żonę syna swego Abrama, i wyszedł z nimi z Ur chaldejskiego, aby udać się do ziemi Kanaan. Gdy przybyli do Haranu, zamieszkali tam.
Rdz 11:32 Terach żył dwieście pięć lat. I umarł Terach w Haranie.