Aktualności

Przypowieści Salomona 31

Przypowieści Salomona 31

Fragment na dziś

PRZYPOWIEŚCI SALOMONA

Rozdział 31

Prz 31:1 Słowa Lemuela, króla Massy, których go uczyła jego matka.
Prz 31:2 Cóż mam powiedzieć, mój pierworodny Lemuelu, i co, synu mojego łona, synu moich ślubów?
Prz 31:3 Nie oddawaj kobietom swojej siły, nie chodź drogami, na których gubią się królowie.
Prz 31:4 Królom, o Lemuelu, królom nie wypada pić wina albo książętom pragnąć mocnego napoju,
Prz 31:5 Aby przy piciu nie zapomnieli ustaw i nie naginali prawa wszystkich ubogich.
Prz 31:6 Dajcie mocny napój ginącemu i wino strapionym na duchu!
Prz 31:7 Niech piją i zapomną o nędzy i nie pomną już swojego trudu.
Prz 31:8 Otwórz swoje usta w obronie niemego i w sprawie wszystkich opuszczonych!
Prz 31:9 Otwórz swoje usta, sądź sprawiedliwie, ubogim i biednym wymierzaj sprawiedliwość!
Prz 31:10 Dzielna kobieta – trudno o taką – jej wartość przewyższa perły,
Prz 31:11 Serce małżonka ufa jej, nie brak mu niczego,
Prz 31:12 Gdyż wyświadcza mu dobro, a nie zło, po wszystkie dni swojego życia;
Prz 31:13 Dba o wełnę i len i pracuje żwawo swoimi rękami.
Prz 31:14 Podobna jest do okrętów handlowych, z daleka przywozi żywność.
Prz 31:15 Wstaje wcześnie, gdy jeszcze jest noc; daje żywność swoim domownikom, a swoim służącym, co im się należy.
Prz 31:16 Gdy zechce mieć rolę, nabywa ją, pracą swoich rąk zasadza winnicę.
Prz 31:17 Mocą przepasuje swoje biodra i rześko porusza ramionami.
Prz 31:18 Wyczuwa pożytek ze swojej pracy, jej lampa także w nocy nie gaśnie.
Prz 31:19 Wyciąga ręce po kądziel, swoimi palcami chwyta wrzeciono.
Prz 31:20 Otwiera swoją dłoń przed ubogim, a do biedaka wyciąga swoje ręce.
Prz 31:21 Nie boi się śniegu dla swoich domowników, bo wszyscy jej domownicy mają po dwa ubrania.
Prz 31:22 Sama sobie sporządza okrycia, jej szata jest z purpury i bisioru.
Prz 31:23 Mąż jej jest w bramach szanowany, zasiada w radzie starszych kraju.
Prz 31:24 Wyrabia spodnią bieliznę i sprzedaje ją, i pasy dostarcza kupcowi.
Prz 31:25 Dziarskość i dostojność jest jej strojem, z uśmiechem na twarzy patrzy w przyszłość.
Prz 31:26 Gdy otwiera usta, mówi mądrze, a jej język wypowiada dobre rady.
Prz 31:27 Czuwa nad biegiem spraw domowych, nie jada chleba nie zapracowanego.
Prz 31:28 Jej synowie nazywają ją szczęśliwą, jej mąż sławi ją, mówiąc:
Prz 31:29 Jest wiele dzielnych kobiet, lecz ty przewyższasz wszystkie!
Prz 31:30 Zmienny jest wdzięk i zwiewna jest uroda, lecz bogobojna żona jest godna chwały.
Prz 31:31 Oddajcie jej, co się jej należy! Niech ją w bramach wysławiają jej czyny!